Jump to content

# Help:Reading (Polski)

14 languages

- Bosanski
- Català
- Čeština
- English
- Español
- Suomi
- Français
- Italiano
- 日本語
- Português
- Русский
- Türkçe
- 中文（简体）
- 中文（繁體）

From ArchWiki
Status tłumaczenia: Ten artykuł jest przetłumaczoną wersją Help:Reading. Data ostatniego tłumaczenia: 2024-05-14. Możesz pomóc zsynchronizować tłumaczenie, jeśli nastąpiły zmiany w wersji angielskiej.

Powiązane artykuły

- Help:Browsing
- Help:Style

Ponieważ zdecydowana większość ArchWiki zawiera wskazówki, które mogą wymagać wyjaśnienia dla nowych użytkowników Arch Linuxa (lub ogólnie GNU/Linuksa), opis tych podstawowych procedur został napisany zarówno w celu uniknięcia nieporozumień przy asymilacji artykułów, jak i w celu powstrzymania powtórzeń w samej treści.

## Organizacja

Większość artykułów w ArchWiki nie podejmuje prób wprowadzenia całościowego wprowadzenia do jednego tematu; zamiast tego są napisane zgodnie z zasadą "Don't Repeat Yourself", przy założeniu, że użytkownik będzie szukał i czytał każdy materiał pomocniczy, którego jeszcze nie rozumie. O ile jest to możliwe, taki materiał pomocniczy jest wskazany w artykule za pomocą specjalnego formatowania, patrz #Formatowanie.

Z powodu tej organizacji może być konieczne zbadanie kilku powiązanych źródeł w celu pełnego zrozumienia artykułu na ArchWiki. W szczególności użytkownicy, którzy są nowi w świecie Arch Linuxa (lub ogólnie GNU/Linuxa) powinni liczyć się z czytaniem dużej liczby artykułów nawet przy rozwiązywaniu prostych problemów. Szczególnie ważne jest zapoznanie się z materiałem pomocniczym przed próbą uzyskania dodatkowej pomocy od innych użytkowników.

## Formatowanie

- link do sekcji w obecnym artykule: #Organizacja
- link do innego artykuły na ArchWiki
- link do zewnętrznej strony
- link do strony man: intro(1)
- strona man która jest dostępna tylko offline: foo(1)
- link do pakietu w oficjalnym repozytorium: foobar
- link do pakietu w AUR: foobarAUR

## Root, zwykły czy inny użytkownik

Niektóre linie są napisane jako tak:

    # mkinitcpio -p linux

Inne mogą mieć inny prefiks:

    $ makepkg -s

Znak hash (`#`) wskazuje, że polecenie musi być uruchomione jako root, podczas gdy znak dolara (`$`) pokazuje, że polecenie powinno być uruchamiane jako zwykły użytkownik.

Gdy polecenia muszą być uruchamiane jako określony użytkownik, będą one poprzedzone nazwą użytkownika w nawiasach kwadratowych, na przykład:

    [postgres]$ initdb -D /var/lib/postgres/data

Oznacza to, że należy użyć narzędzia do podniesienia uprawnień np. sudo:

    $ sudo -u postgres initdb -D /var/lib/postgres/data

Godny uwagi wyjątek, na który należy zwrócić uwagę:

    # Ten alias powoduje, że ls jest wyświetlony z kolorami
    alias ls='ls --color=auto'

W tym przykładzie kontekst hash informuje, że nie należy go uruchamiać jako polecenia W tym przypadku hash oznacza "komentarz". Komentarz może być tekstem objaśniającym, który nie będzie interpretowany przez powiązany program.

Po dalszej analizie znaki "do oddania" zawierają wielką literę po znaku `#`. Zwykle komendy Unixa nie są tak pisane i przez większość czasu są krótkimi skrótami zamiast pełnych angielskich słów (np. "Copy" (Kopiuj) staje się "cp").

Jednak większość artykułów ułatwia to rozpoznanie, powiadamiając o tym czytelnika:

Dołącz do do `~/ścieżka/do/pliku`:

    # Ten alias powoduje, że ls jest wyświetlony z kolorami
    alias ls='ls --color=auto

## Dołącz do, dodaj, stwórz, zedytuj

Kiedy jesteś poproszony o dołączenie do, dodania do, stworzenia, lub zedytowania jednego lub więcej plików, zakłada się, że powinieneś użyć jednej z poniższych metod.

Aby stworzyć lub zmodyfikować pliki wielowierszowe, zaleca się użycie edytora tesktowego. Na przykład korzystając z nano polecenie do edycji pliku `/etc/bash.bashrc` to:

    # nano /etc/bash.bashrc

Aby stworzyć lub zastąpić plik pojedyńczą liniją, łatwiejsze może być użycie przekierowania wyjścia. Poniższy przykład tworzy lub zastępuje zawartość pliku `/etc/hostname` tekstem `mojanazwahosta`.

    # echo mojanazwahosta > /etc/hostname

Przekierowanie wyjścia może być również użyte do dołączenia tekstu do pliku. Poniższy przykład dołącza tekst `[niestandardowe-repo]` do pliku `/etc/pacman.conf`.

    # echo "[niestandardowe-repo]" >> /etc/pacman.conf

Kiedy jesteś poproszony o stworzenie directories, use the mkdir command:

    # mkdir /mnt/boot

### Stwórz plik wykonywalnym

Po stworzeniu pliku, jeśli ma być uruchamiany jako skrypt (ręcznie lub wywołany przez inny program), musi być ustawiony jako plik wykonywalny, na przykład:

    $ chmod +x ciekawy-skrypt

Zobacz chmod. Niektóre aplikacje jak menadżery plików mogą zawierać opcje żeby zrobić to samo.

## Instalowanie pakietów

Gdy artykuł zachęca do zainstalowania niektórych pakietów w tradycyjny sposób, nie będzie wskazywał szczegółowych instrukcji jak to zrobić, zamiast tego po prostu wymieni nazwy pakietów do zainstalowania.

Uwaga: Często linki Zainstaluj są używane do wskazania tego artykułu. Jednak aby te linki działały, musi być włączony JavaScript.

Poniższe podroździały zawierają przegląd ogólnych procedur instalacyjnych w zależności od rodzaju paczki.

### Oficjalne pakiety

W przypadku pakietów z oficjalnych repozytoriów przeczytasz coś takiego:

  Zainstaluj pakiet foobar.

To znaczy że masz musisz uruchomić:

    # pacman -S foobar

Artykuł pacman (Polski) zawiera szczegółowe wyjaśnienia, jak radzić sobie z zarządzaniem pakietami w Arch Linuxie.

### Arch User Repository

Dla pakietów z Arch User Repository (AUR) przeczytasz coś takiego:

  Zainstaluj pakiet foobarAUR.

Oznacza to, że musisz kliknąć link foobarAUR, pobrać archiwum PKGBUILD, wypakować je, zweryfikować zawartość i wkońcu uruchomić w tym samym folderze:

    $ makepkg -si

Uwaga: Meta-pakiet base-devel jest wymagany do budowania pakietów z AUR lub z Arch build system.

Artykuł Arch User Repository zawiera wszystkie szczegółowe wyjaśnienia i najlepsze praktyki dotyczące pakietów AUR.

## Kontrolowanie usług systemd

Gdy artykuł zachęca do "uruchomienia", "włączenia", "zatrzymania" lub "ponownego uruchomienia" niektórych jednostek systemowych (np. Usługi), nie wskaże jednak on szczegółowych instrukcji, ale zamiast tego zobaczycie coś takiego:

  Włącz `przykład.service`.

To oznacza że musisz uruchomić:

    # systemctl start przykład.service

Godnym uwagi poleceniem, które nie jest zgodne z tym dokładnym wzorcem, jest daemon-reload, które zostanie wywołane bez argumentów.

Artykuł systemd zawiera wszystkie szczegółowe wyjaśnienia dotyczące interakcji z jednostkami systemd w Arch Linux.

## Konfiguracja ogólnosystemowa kontra jednego użytkownika

Należy pamiętać, że istnieją dwa różne rodzaje konfiguracji w systemie GNU/Linux. Konfiguracja "systemowa" dotyczy wszystkich użytkowników. Ponieważ ogólnosystemowe ustawienia są zwykle zlokalizowane w katalogu `/etc`, uprawnienia roota (administratora) są wymagane, aby je zedytować. Na przykład, aby zastosować ustawienie Bash, które dotyczy wszystkich użytkowników, należy zmodyfikować `/etc/bash.bashrc`.

"Konfiguracja" specyficzna dla użytkownika wpływa tylko na jednego użytkownika. Pliki dotfiles są używane do konfiguracji specyficznej dla danego użytkownika. Na przykład plik `~/.bashrc` jest specyficznym dla użytkownika plikiem konfiguracyjnym. Pomysłem tego jest to, że każdy użytkownik może zdefiniować własne ustawienia, takie jak aliasy, funkcje i inne interaktywne funkcje, takie jak np. wygląd powłoki bash, bez zmieniana ustawień innych użytkowników.

Note: `~/` i `$ HOME` to skróty do katalogu domowego użytkownika, zwykle `/home/nazwa-użytkownika/` (root ma swoj katalog domowy w `/root/`).

### Powszechne pliki powłoki

Bash i inne powłoki zgodne z Bourne, takie jak Zsh, uruchamiają pliki w zależności od tego, czy powłoka jest powłoką logowania czy też powłoką interaktywną. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje, zobacz Bash#Configuration files i Zsh#Startup/Shutdown files.

## Pseudo-zmienne w przykładach kodu

Niektóre bloki kodu mogą zawierać tak zwane pseudo-zmienne, które, jak sama nazwa wskazuje, nie są rzeczywistymi zmiennymi używanymi w kodzie. Zamiast tego są one ogólnymi symbolami zastępczymi i muszą być ręcznie zastąpione przez specyficzne dla systemu elementy konfiguracyjne, zanim kod będzie mógł być uruchamiany lub analizowany. Typowe powłoki, takie jak bash i zsh, dostarczają uzupełnianie poprzez kliknięcie TAB, aby automatycznie uzupełniać parametry dla typowych poleceń, takich jak systemctl.

W artykułach zgodnych z Help:Style/Formatting and punctuation "pseudo-zmienne" są sformatowane kursywą. Na przykład:

- Uruchom `nazwa_interfejsu@nazwa_interfejsu.service` dla interfejsu sieciowego zidentyfikowanego na wyjściu z komendy `ip link`.

W tym przypadku `nazwa_interfejsu` jest używany jako symbol zastępczy "pseudo-zmiennej" w systemowej jednostce szablonu. Wszystkie systemowe jednostki szablonów, które można rozpoznać po znaku `@`, wymagają argumentu jako element konfiguracyjny specyficzny dla systemu. Zobacz systemd#Using units.

- Polecenie `dd if=data_source of=/dev/sdX bs=sector_size count=sector_number seek=partitions_start_sector` można uruchomić jako root, aby wyczyścić partycję o określonych parametrach.

W tym przypadku "pseudo-zmienne" są używane do opisania parametrów, które muszą zostać zastąpione. Szczegółowe informacje na temat ich zbierania są omówione w rozdziale Securely wipe disk#Calculate blocks to wipe manually, który zawiera to polecenie.

This article or section needs expansion.

Reason: Wspomnij o innych przykładach, najlepiej z innych kategorii urządzeń (np. Pamięci), z linkami do artykułów. Przykłady mają na celu uniknięcie powielania istniejących wyjaśnień w innych artykułach. (Discuss in Help talk:Reading (Polski))

W przypadku przykładów plików wklejanie pseudo-zmiennych w rzeczywistych plikach konfiguracyjnych może spowodować uszkodzenie programów, które ich używają.

### Elipsy

W większości przypadków elipsy (`...`) nie są częścią rzeczywistej zawartości pliku lub składnią kodu, a zamiast tego reprezentują pominięty lub opcjonalny tekst, który nie jest istotny dla omawianego tematu.

Na przykład `HOOKS = "... encrypt ... filesystems ..."` lub:

     /etc/X11/xorg.conf.d/50-synaptics.conf

    Sekcja "InputClass"
         ...
         Opcja "CircularScrolling" "on"
         Opcja "CircScrollTrigger" "0"
         ...
    EndSection

Pamiętaj jednak, że w kilku przypadkach elipsy mogą być znaczącą częścią składni kodu: uważni użytkownicy będą mogli łatwo rozpoznać te przypadki przez kontekst.

Category:

- Help (Polski)

Hidden category:

- Pages or sections flagged with Template:Expansion